Sa mundo ng showbiz, madalas nating makita ang mga artista sa kanilang pinakamakinang na sandali. Ngunit para sa komedyanteng si Ariel Villasanta—ang kalahati ng sikat na tandem na “Ariel and Maverick” noong unang bahagi ng 2000s—ang tunay na ningning ay hindi matatagpuan sa ilaw ng kamera, kundi sa tatag ng loob sa gitna ng unos. Sa isang eksklusibong panayam kasama ang batikang mamamahayag na si Julius Babao, muling nagbukas ng pinto (at puso) si Ariel upang ipakita ang kanyang “Noah’s Ark” sa gitna ng Provident Village, Marikina—isang lugar na saksi sa kanyang pinakamalalaking pangarap at pinakamasasakit na kabiguan.
Ang Arkitekto ng Pag-asa sa Gitna ng Baha
Ang Provident Village ay kilala sa kasaysayan bilang isa sa mga pinaka-naapektuhang lugar tuwing may malakas na bagyo. Sino ang makakalimot sa lupit ng Bagyong Ondoy noong 2009 at Bagyong Ulysses noong 2020? Para kay Ariel, ang mga trahedyang ito ay hindi naging sapat na dahilan upang lisanin ang lugar na kinalakihan. Sa halip, naging inspirasyon ito upang itayo ang “Abisha”—isang pangalang ang ibig sabihin ay “Gift from God.”
Ang kanyang bagong tahanan ay hindi lamang isang ordinaryong estruktura; ito ay isang modernong kastilyo na idinisenyo upang labanan ang banta ng baha [04:11]. Dahil umabot sa 12 talampakan ang taas ng tubig noong Ondoy, sinigurado ni Ariel na ang kanyang “Noah’s Ark” ay may taas na 15 talampakan bago ang ikalawang palapag. Sa labas, mukha itong matibay na kuta na may mga palamuting “Lion’s Head,” ngunit sa loob, isang “extreme minimalist” na pamumuhay ang kanyang pinili. Walang mamahaling sofa o bonggang kagamitan; sapat na ang isang simpleng mesa mula sa S&R at isang upuan mula sa barberya upang makaraos sa araw-araw [08:25].
Sunod-sunod na Dagok: Ang Pagsubok sa Pananampalataya
Sa likod ng mga tawa at pagbibiro ni Ariel, nakatago ang isang madilim na kabanata ng kanyang buhay. Ibinahagi niya kay Julius ang serye ng “delubyo” na tumama sa kanya. Nagsimula ito sa pag-shelve ng kanilang pelikula sa GMA Films na kinunan pa sa Hollywood, na sinundan ng pagkalugi ng kanyang mga sariling produksyon [35:09]. Hindi pa natapos doon, nawalan din siya ng trabaho sa PLDT matapos ang mahabang panahon, at sumabay pa ang pandemya na nagpaubos sa kanyang natitirang ipon [39:18].
Ngunit ang pinakamasakit sa lahat ay ang pagkawala ng kanyang mahal na ina, si Mommy El, at ang pag-iwan sa kanya ng kanyang kasintahan noong siya ay nasa “bottom pit” na ng kanyang buhay [48:15]. “Lord, bahala na kayo,” ang naging tanging sambit ni Ariel. Ayon sa kanya, ang pagpapatayo ng kanyang bahay ay isang buhay na milagro. Sa pondong 40% na lamang ang natira, hindi niya akalaing matatapos ang proyekto. Ngunit sa pamamagitan ng mga hindi inaasahang tulong mula sa mga kaibigan at anghel sa lupa, nabuo ang “Abisha” bilang patunay na walang imposible sa Diyos [43:40].
Ang ‘Reality King’ at ang Reality ng Buhay
Bilang isa sa mga pioneer ng reality TV sa Pilipinas, inalala ni Ariel ang panahong sila ni Maverick ang kinagigiliwan ng madla dahil sa kanilang walang-script na mga palabas [24:49]. Mula sa “Misadventures” hanggang sa “Totoo TV,” naging tatak nila ang matapang ngunit magalang na pagbibiro sa mga politiko at sikat na personalidad. Ngunit ngayon, mas pinipili na ni Ariel ang mas makabuluhang layunin.
Isang malaking rebelasyon sa panayam ang desisyon ni Ariel na ibenta ang kanyang pinaghirapang bahay. Hindi dahil sa ayaw niya rito, kundi dahil sa isang biblikal na prinsipyo: ang bayaran ang lahat ng kanyang utang [41:19]. “Gusto kong matulog nang mahimbing na alam kong wala akong pinagkakautangan,” aniya. Ang kanyang pangarap ngayon ay simple na lamang—isang maliit na lote, walang utang, at may pagkakataong makatulong sa mga nangangailangan nang hindi ipinagmamalaki sa social media [44:59].
Mensahe ng Pag-asa
Sa pagtatapos ng house tour, nag-iwan si Ariel ng isang makabuluhang payo para sa mga dumaranas ng depresyon at matitinding pagsubok. Binigyang-diin niya na ang pagiging depres ay minsan ay senyales ng kawalan ng tiwala sa Maylikha [52:52]. Hinimok niya ang lahat na huwag hintayin ang huling sandali bago humingi ng tawad at magbalik-loob sa Diyos.
Ang kuwento ni Ariel Villasanta ay hindi lamang tungkol sa isang matibay na bahay na hindi kayang tinalo ng baha. Ito ay tungkol sa isang tao na kahit ilang beses man ilubog ng agos ng buhay, ay nananatiling nakatayo dahil ang kanyang pundasyon ay nakabaon sa matibay na pananampalataya. Ang kanyang “Noah’s Ark” ay simbolo ng bagong simula—isang patunay na matapos ang bawat unos, laging may bahaghari na naghihintay para sa mga hindi bumibitaw.
Full video:
