Isang napakalaking balita ang kasalukuyang yumayanig sa buong mundo, partikular na sa rehiyon ng Middle East. Ayon sa mga huling ulat, napatay na raw ng puwersa ng Israel ang itinuturing na pinaka-utak sa likod ng mga estratehikong plano ng Iran sa karagatan. Ang tinutukoy natin ay walang iba kundi si Ali Reza Tangsiri, ang Commander ng Iranian Revolutionary Guard Corps (IRGC) Navy. Si Tangsiri ay matagal nang kinikilalang “tinik sa lalamunan” ng mga internasyonal na barkong dumadaan sa Persian Gulf at ang pangunahing arkitekto ng mga banta ng Iran sa Strait of Hormuz—ang lagusan kung saan dumadaloy ang halos isang-katlo ng supply ng langis sa buong mundo [00:15].
Ang Pagbagsak ng Admiral ng Iran
Ang operasyon ay isinagawa sa pamamagitan ng isang mabilis at matinding air strike mula sa Israel Defense Forces (IDF) na tumama sa mismong kinaroroonan ng opisyal [00:37]. Ang pagkawala ni Tangsiri ay hindi lamang simpleng pagbabawas ng isang sundalo sa hanay ng Iran; ito ay ang pagputol sa “utak” na nag-isip kung paano gagamitin ang heograpiya ng Iran para ipitin ang ekonomiya ng kanilang mga kalaban. Simula noong 2018, sa ilalim ng kanyang pamumuno, naging mas agresibo at palaban ang Iranian Navy sa mga karagatan [01:52].
Sa halip na makipagsabayan sa malalaking barkong pandigma, pinasikat ni Tangsiri ang tinatawag na “asymmetric warfare.” Ginamit niya ang napakaraming maliliit na speedboats na may dalang mga bomba, mga drone na lumilipad sa ibabaw ng dagat, at mga nakatagong sea mines [02:09]. Ang estratehiyang ito ay naging epektibo sa paggulo sa mas malalaking hukbo, gaya ng sa Estados Unidos, dahil sa bilis at hirap nitong ma-detect. Nitong mga nakaraang buwan, halos maparalisado ang biyahe ng mga oil tanker sa Strait of Hormuz dahil sa kanyang mga utos, kung saan pinipilit ang mga barko na makipag-ugnayan muna sa Iran bago makadaan nang ligtas [02:48].

Ang Madugong Ganti ng Iran: Paano Nakalusot sa Iron Dome?
Ngunit ang Iran ay kilalang hindi basta-basta nananahimik sa harap ng ganitong mga pag-atake. Bilang ganti, naglunsad ang Iran ng isang malawakang opensiba na naglalayong basagin ang tanyag na “Iron Dome” at iba pang air defense systems ng Israel. Sa kauna-unahang pagkakataon, iniulat ang paggamit ng mga cluster-type munitions na nagdulot ng pinsala sa mga sibilyang lugar gaya ng distrito ng Bnei Brak sa Tel Aviv [05:46].
Marami ang nagtataka: Paano nakakalusot ang mga misil ng Iran sa kabila ng napaka-advanced na teknolohiya ng Israel? Ang sikreto ay nasa tinatawag na “layered saturation attack” [06:28]. Sa estratehiyang ito, nagpapalipad ang Iran ng daan-daang murang drone sa unang “wave.” Ang layunin nito ay hindi ang magpasabog, kundi ang ubusin ang mga bala at atensyon ng radar ng Israel. Habang abala ang depensa, susunod ang pangalawang wave ng mga cruise missiles na lumilipad nang napakababa. At kapag pagod na ang sistema, ilalabas na nila ang mga ballistic missiles—ang pinakamabilis at pinakamahirap pigilan [07:08]. Sa ganitong dami at bilis ng sabay-sabay na banta, kahit ang Iron Dome ay nagkakaroon ng limitasyon at doon nagagawa ng Iran na makalusot at makasakit [07:25].
Epekto sa Buong Mundo: Higit pa sa Giyera
Ang tensyong ito sa pagitan ng Israel at Iran ay may malalim na epekto na hindi lamang nararamdaman ng mga bansang sangkot. Kapag tuluyang nagsara ang Strait of Hormuz dahil sa kaguluhan, asahan ang mabilis na pagtaas ng presyo ng gasolina, kuryente, at mga pangunahing bilihin sa buong mundo, kabilang na sa Pilipinas [10:15]. Ang Iran ay may matatag na sistema ng militar na hindi lamang nakadepende sa isang lider; may mga deputy commanders na agad na papalit at posibleng maging mas agresibo para lamang patunayan ang kanilang lakas [04:26].
Sa gitna ng palitan ng mga misil at drone, ang mundo ay naghihintay kung ang pag-target ba sa mga lider ng Iran ang susi sa kapayapaan, o ito na pala ang mitsa para sa isang mas matinding digmaan na hinding-hindi na natin mapipigilan [10:30]. Ang bawat maling galaw sa rehiyong ito ay pwedeng maging simula ng isang pandaigdigang krisis na damay pati ang bulsa ng bawat ordinaryong mamamayan.