**”Lihim ni Alice Dixson: Ang Totoong Nakita niya sa Taong Ahas ng Robinsons!”**

Isang pangalan na hanggang ngayon ay nagdudulot ng kilabot at kuryosidad sa maraming Pilipino – si Alice Dixson at ang misteryosong **TAONG AHAS** sa Robinsons Galleria. Sa loob ng maraming dekada, ang kwentong ito ay naging bahagi na ng kulturang Pinoy, isang urban legend na parang hindi na mamamatay. Ngayon, sa wakas, si Alice mismo ang nagsalita at nagbigay ng kanyang inamin – isang revelation na magpapabago sa tingin mo sa sikat na mall na ‘yan!

Isipin mo: Isang magandang dalaga, sikat na aktres noong panahon niya, pumasok sa fitting room ng department store sa Robinsons Galleria para subukan ang ilang damit. Walang anuman, ordinaryong araw lang. Pero bigla na lang… may kakaibang pakiramdam. Parang may nakatingin sa kanya kahit wala namang tao sa paligid. Ang lamig ng hangin sa loob ng cubicle na iyon, parang may humihip ng malamig na hininga sa batok niya. At doon nagsimula ang lahat.

Ayon sa mga lumang bulung-bulungan, habang sinusubukan ni Alice ang damit, biglang bumukas ang sahig sa ilalim niya! Isang malaking trapdoor na hindi niya inaasahan. Nahulog siya sa isang madilim na lagusan, isang lihim na daanan na patungo sa basement ng mall. At doon, sa gitna ng dilim at amoy na parang lupa at something rotten, nakita niya ito – ang **TAONG AHAS**! Kalahating tao, kalahating ahas. Ang katawan mula sa baywang pataas ay mukha ng lalaki, pero mula sa baywang pababa ay buntot ng higanteng sawa na kumikilos nang mag-isa. Ang mga mata niya ay dilaw na parang gintong barya, at ang dila ay mahaba, nagliyaboy sa ere habang tinititigan si Alice na parang biktima na handa nang kainin.

Natakot si Alice nang husto. Sumigaw siya pero walang lumabas na tunog dahil sa sobrang takot. Ang halimuyak ng nilalang na iyon – parang pinaghalong pawis, dugo at lupa – sumalakay sa ilong niya. Sinubukan niyang tumakbo, pero ang buntot ng ahas ay mabilis na bumalot sa paa niya. Parang bakal na tanikala ang bawat galaw nito. Sa isang iglap, naisip niya: “Ito na ba ang katapusan ko?”

Pero si Alice Dixson ay hindi basta-basta susuko. Sa gitna ng panic, may nakita siyang maliit na butas sa dingding ng lagusan – isang sikretong daanan na mukhang hindi alam ng halimaw. Gamit ang lahat ng lakas niya, kinagat niya ang sariling labi para magising sa takot at tumalon patungo roon. Ang taong ahas ay sumigaw ng galit, isang tunog na parang kulog na halo sa huni ng ahas. Ang mga kuko niya (o ano man iyon) ay halos sumalag sa damit ni Alice habang tumatakbo siya sa madilim na koridor.

Sa wakas, nakarating siya sa dulo ng lagusan – lumabas siya sa isang pinto na patungo sa likod ng isang sikat na hotel malapit sa mall. Basang-basa sa pawis, halos hubad na dahil sa pagkakapunit ng damit, tumakbo siya palabas at agad na naghanap ng tulong. Pero ang pinakakakaiba? Walang nakakita sa kanya na may saksihan ang insidente. Walang CCTV noon na naka-record. Walang saksi. Parang bangungot lang na nangyari sa kanya mag-isa.

Pagkatapos noon, nagsimulang kumalat ang tsismis. Una, sinabi ng ilang empleyado ng mall na may narinig silang kakaibang ingay sa fitting rooms. May nagsabing nakakita sila ng anino na gumagalaw sa ilalim ng sahig. At nang kumalat ang pangalan ni Alice Dixson sa kwento, biglang naging mainit ang usapan. Ang iba ay nagsabing siya ay binayaran ng milyun-milyon ng pamilya na may-ari ng mall para manahimik. Ang iba naman ay nagsabing ang taong ahas ay kakambal ng isang prominenteng miyembro ng pamilya Gokongwei – isang lihim na anak na itinatago dahil sa kanyang kakaibang anyo. Sabi pa nga ng iba, ang nilalang na iyon ang dahilan kung bakit naging sagana ang pamilya – dahil sa “sumpa” o “regalo” ng ahas na nagdadala ng yaman.

Pero narito ang pinakagilalas na inamin ni Alice: Oo, totoo ang insidente! Hindi siya nag-imbento. Hindi lang urban legend. May nangyari talaga sa kanya sa loob ng Robinsons Galleria. Pero hindi niya inaasahan na magiging ganito kalaki ang kwento. Sa una, sinubukan niyang kalimutan ito. Iniwasan niya ang mall na iyon sa loob ng maraming taon. Tuwing may magtatanong tungkol dito, tatawa lang siya at magbibiro na “Naging handbag na raw ang ahas sa department store nila!” Pero sa loob-loob niya, alam niya ang katotohanan – ang takot na naranasan niya ay totoo.

Maraming teorya ang lumabas. Ang isa ay ang taong ahas ay resulta ng eksperimento ng isang lihim na grupo sa basement ng mall. Ang isa pa ay sinasabing ito ay isang multo ng dating empleyado na naghiganti dahil sa hindi magandang trato. May nagsabi pa nga na ito ay konektado sa mga lumang kwento ng mga katutubo tungkol sa mga engkanto na may anyong ahas na naninirahan sa lupa. Pero isa lang ang sigurado: Si Alice Dixson ang naging mukha ng kwentong ito. Dahil sa kanyang kagandahan at katanyagan noon, naging mas believable ang lahat.

Sa kanyang pag-amin, sinabi rin ni Alice na may mga pagkakataon na nararamdaman niya pa rin ang presensya ng nilalang na iyon. Kapag nasa mall siya, lalo na sa fitting rooms, may kirot sa dibdib niya. Parang may nakatingin pa rin. May mga tagahanga rin raw na nagsasabi na minsan, kapag nagpapalit sila ng damit sa Robinsons Galleria, naririnig nila ang mahinang kaluskos sa ilalim ng sahig. Parang buntot na gumagapang. Nakakatakot isipin, di ba?

At ang pinakakontrobersyal: Bakit ngayon lang siya nagsalita? Bakit pagkatapos ng napakaraming taon? Ayon kay Alice, gusto niya lang linawin ang lahat. Ayaw niyang magpatuloy ang maling akala na siya ay biktima ng isang halimaw na walang katotohanan. Pero sa kabilang banda, inamin din niya na may parte ng karanasan niya na hindi niya maipaliwanag hanggang ngayon. “May mga bagay na hindi natin dapat tanungin nang masyado,” sabi niya. “Pero ang totoo, naranasan ko ito. At hanggang ngayon, hindi ko makakalimutan ang mga mata ng nilalang na iyon.”

Ngayon, ang tanong ng marami: Totoo ba talaga ang taong ahas? O isa lang itong kwentong pinalaki ng imahinasyon ng mga tao? Maraming nagsasabing nawala na ito, naging accessories na sa department store. Pero para sa iba, lalo na sa mga nakaranas ng kakaibang pakiramdam sa fitting rooms ng Robinsons Galleria, ang kwento ay buhay pa rin. At si Alice Dixson? Siya ang nagbigay ng pinakamalaking piraso ng puzzle – ang kanyang personal na karanasan na magpapaisip sa iyo nang dalawang beses bago ka magbihis sa fitting room ng mall na iyon.

Kung ikaw ay naniniwala o hindi, isang bagay lang ang sigurado: Ang kwentong ito ay hindi basta-basta mawawala. Tulad ng ahas na gumagapang sa dilim, patuloy itong babalik, paulit-ulit, hanggang sa marinig mo ang kaluskos sa ilalim ng sahig… at magtaka ka kung ano nga ba ang nasa kabilang dulo nito.

Handa ka na bang harapin ang katotohanan? O mas gusto mong manatili sa ligtas na mundo ng “urban legend lang ‘yan”? Ikaw ang bahala. Pero isang payo mula kay Alice Dixson: Kapag nasa Robinsons Galleria ka, mag-ingat sa fitting room. Baka sakaling… hindi lang damit ang susubukan mo roon.