Sa kasaysayan ng Philippine Basketball Association (PBA), kakaunti lamang ang mga pangalang tumatak gaya ni Fortunato “Atoy” Co. Kilala bilang “The Fortune Cook,” siya ang lalakeng nagpa-uso ng nakakamanghang turnaround fadeaway jump shot—isang trademark na naging mitsa ng kanyang pagiging legendary player. Ngunit sa likod ng mga hiyawan ng fans at mga gintong medalya, may isang kwento ng pagpapakumbaba at matinding diskarte sa buhay na hindi alam ng marami: ang pagpili ni Atoy Co na magbenta ng mga karton kaysa umasa lamang sa kanyang kasikatan.
Ang Gintong Panahon ng Crispa at Toyota
Nagsimulang sumikat si Atoy Co noong 1970s bilang pambato ng Mapua Cardinals, kung saan nakuha niya ang back-to-back MVP titles [01:12]. Nang pumasok siya sa PBA sa ilalim ng Crispa Redmanizers noong 1975, agad siyang nagpakitang-gilas sa pagtala ng 34 points sa kanyang unang laro pa lamang [01:38]. Siya ang naging “masterpiece” ni Coach Baby Dalupan sa makasaysayang Grand Slam ng Crispa noong 1976, kung saan nagrehistro siya ng game-high 39 points sa Game 5 laban sa mortal nilang kaaway, ang Toyota [02:19].
Ayon kay Atoy, ang panonood ng PBA finals noon ay parang panonood ng laban ni Manny Pacquiao—laging ubos ang ticket at punong-puno ng emosyon ang mga tao [02:56]. Ngunit sa kabila ng lahat ng tagumpay na ito, alam ni Atoy na ang buhay ng isang atleta ay may hangganan.
Ang Desisyong Magbenta ng Karton
Sa gitna ng kanyang kasikatan noong early 90s, maraming tao ang nagulat nang makita si Atoy Co na pumapasok sa mga bodega at nagbebenta ng corrugated boxes o mga karton. “Kinakantyawan ako ng ibang tao sa kalsada… Bakit ‘yan ang ginagawa mo, ‘di ba ang dami mong kinita?” kwento ni Atoy sa isang interview [05:19]. Ngunit para sa kanya, walang dapat ikahiya sa marangal na pagtatrabaho.
Ibinahagi ni Atoy na habang abala siya sa paggawa ng pelikula, ginagamit niya ang kanyang mga “break time” upang mag-sales agent para sa isang paper company [06:03]. Dahil sa kanyang sipag at paggamit ng kanyang network, nakuha niya ang malalaking account gaya ng Procter & Gamble (P&G). Ang resulta? Ang kanyang komisyon ay umaabot ng PHP 200,000 hanggang PHP 300,000—isang halaga na limang beses na mas malaki kaysa sa kinikita niya sa paglalaro ng basketball noong panahong iyon [06:23].
Isang Aral sa Pagpapakumbaba at Paghahanda
Ang naging mindset ni Atoy Co ay simple: “Mauubos ‘yung naipon kong pera kung hindi ako maghahanap-buhay” [07:18]. Para sa kanya, marami sa mga kasamahan niyang manlalaro ang “hindi lumalaban” sa buhay matapos ang PBA career dahil sa hiya o pride. Ngunit para sa “The Fortune Cook,” mas marangal ang magtinda ng balot o karton kaysa sa gumawa ng mga bagay na hindi tama.
Hindi naging hadlang ang kanyang pagiging superstar upang pasukin ang kahit anong trabaho para sa kinabukasan ng kanyang pamilya. Dahil sa kanyang mga naipon at kinita sa negosyo, nagawa niyang magtayo ng mga restaurant at bar, maging counselor ng Pasig, at magsilbing head coach ng Mapua Cardinals [04:49].
Ang Pamana ni Atoy Co
Sa dulo, ang kwento ni Atoy Co ay hindi lamang tungkol sa basketball. Ito ay isang paalala na ang tunay na tagumpay ay nasusukat sa kung paano mo haharapin ang realidad ng buhay matapos mamatay ang mga ilaw sa court. Ang kanyang diskarte sa pagbebenta ng karton ay naging inspirasyon sa maraming atleta at ordinaryong Pilipino na huwag mahiya sa marangal na trabaho.
Sa kanyang mga salita, “Kailanman lumaban ka. Huwag kang mahihiya” [07:27]. Ang lifestyle ng kanyang pamilya ay nanatiling simple dahil hindi sila maluho, at ito ang naging susi upang manatiling matatag ang kanilang kabuhayan hanggang sa kasalukuyan. Si Atoy Co ay mananatiling MVP—hindi lang dahil sa kanyang turnaround fadeaway, kundi dahil sa kanyang “fadeaway” mula sa pride tungo sa tunay na serbisyo at paggawa.