Sa loob ng maraming dekada, ang Pilipinas ay madalas na nakikita bilang isang bansang palaging kumakatok sa pintuan ng mga pandaigdigang institusyon tulad ng World Bank upang makahiram ng pondo para sa mga proyekto ng gobyerno. Ang imahe ng ating bansa ay tila isang “nangangailangang nanghihiram.” Ngunit sa ilalim ng pamumuno ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM), isang hindi inaasahang kaganapan ang nagaganap na naging sanhi ng pagkamangha hindi lamang ng mga lokal na eksperto kundi maging ng buong mundo. Ang World Bank na mismo ang tila naghahabol sa Pilipinas upang hikayatin tayong umutang sa kanila [01:46].
Ang Pag-iwan sa Milyun-milyong Dolyar na Loan
Isang nakakagulat na hakbang ang ginawa ng administrasyong Marcos nang iwanan nito ang 88.2 milyong US dollars na loan mula sa World Bank na orihinal na nakalaan para sa modernisasyon ng Bureau of Customs (BOC) [01:55]. Sa halip na ituloy ang pangungutang na magdaragdag lamang sa pasanin ng bansa, pinatunayan ng gobyerno na kaya nating tumayo sa sariling mga paa. Marami ang nagtatanong: Paano ito nagawa ng bansa nang walang malaking utang mula sa labas?
Ang sagot ay nakasalalay sa agresibong digitalization program ni PBBM. Sa kabila ng pagtanggi sa nasabing loan, nagawa ng Bureau of Customs na maabot ang 97% digitalization rate gamit ang sariling kakayahan at pondo ng gobyerno [02:13]. Ang tagumpay na ito ay naging posibleng dahil sa implementasyon ng mga makabagong sistema tulad ng Overstaying Cargo Tracking System at Enhanced E-Travel System [02:38].
Customs Modernization: Bilang at Bilis
Bago ang modernisasyong ito, ang pag-clear ng isang container sa Customs ay umaabot ng nakapanghihinayang na 120 oras—napakalayo sa bilis ng Thailand (50 oras) at Vietnam (56 oras) [02:56]. Ngunit dahil sa digitalization na isinulong ng administrasyong Marcos, napababa na ang oras na ito nang husto. Ang epektong ito ay hindi lamang nagpapabilis ng kalakalan kundi naging daan din upang mabawasan ang korapsyon dahil mas kakaunti na ang “human intervention” sa mga proseso [02:47].
Ang Papel ng Liderato at Pananampalataya
Ang kwento ng tagumpay na ito ay hindi lamang tungkol sa teknolohiya. Ayon sa ulat, ang katalinuhan at paninindigan ni PBBM ang naging pundasyon ng pagbabagong ito [03:21]. Hindi niya hinayaang maging diktado ng mga banyagang pautang ang direksyon ng bansa. Sa halip, ginamit niya ang yaman ng Pilipinas—hindi lamang ang pinag-uusapang “Marcos Gold” sa mga haka-haka kundi ang tunay na yaman: ang galing at talino ng bawat Pilipino [04:04].
Bukod sa teknikal na aspeto, binigyang-diin din ang papel ng pananalangin ng sambayanang Pilipino at ang gabay ng Panginoon sa pagtatahak ng landas patungo sa kasaganaan [03:30]. Ang Pilipinas ngayon ay tila nasa bingit na ng tunay na pag-unlad, kung saan ang mga pandaigdigang bangko na ang nag-aalok ng tulong dahil sa nakikitang katatagan at potensyal ng ating ekonomiya.
Isang Bagong Kabanata
Ang kaganapang ito ay isang malakas na mensahe sa mundo: Ang Pilipinas ay hindi na ang bansang nagmamakaawa. Sa ilalim ng kasalukuyang liderato, natuto tayong maging matalinong katiwala ng ating sariling pondo. Ang tagumpay sa Customs ay isa lamang sa maraming patunay na ang digitalization at tamang pamamahala ang susi upang ang Pilipinas ay muling makilala bilang “Tiger of Asia” [03:54].
Sa huli, ang kwento ng World Bank na naghahabol sa Pilipinas ay isang paalala na ang tunay na kasaganaan ay makakamit kapag ang bansa ay marunong magkaisa, maniwala sa sariling kakayahan, at magtiwala sa gabay ng Maykapal [04:12]. Ito na nga ba ang simula ng “Bagong Pilipinas” na ating pinapangarap? Ang sagot ay unti-unti nang nararamdaman sa bawat modernisadong sistema at matatag na ekonomiyang ating tinatamasa ngayon.
