Sa mahabang kasaysayan ng sangkatauhan, ang mga misteryo ay palaging nagbibigay ng kulay at takot sa ating imahinasyon. Mula sa Stonehenge ng England hanggang sa misteryosong Yamashita Gold sa ating sariling bansa, patuloy tayong naghahanap ng kasagutan sa mga bagay na hindi natin maipaliwanag. Gayunpaman, mayroong isang aklat na libu-libong taon na ang nakalilipas ay nagbigay na ng mapa ng kasaysayan—ang Bibliya. Sa gitna ng mga usaping pulitikal sa ating bansa, umuusbong ang isang nakaka-intriga at tila nakakangilabot na tanong: Si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. na nga ba ang kahuli-hulihang presidente ng Pilipinas bago ang katapusan ng mundo?

Ang kaisipang ito ay hindi lamang basta haka-haka kundi nakaugat sa malalim na pag-aaral ng mga propesiya sa aklat ni Daniel at Revelation. Upang maunawaan ang ating kasalukuyang kinalalagyan, kinakailangang balikan ang isang panaginip na yumanig sa makapangyarihang hari ng Babilonya na si Nebuchadnezzar noong sinaunang panahon [03:55]. Sa panaginip na ito, nakakita ang hari ng isang dambuhalang rebulto na gawa sa iba’t ibang materyales—isang simbolikong representasyon ng mga imperyong mamumuno sa mundo hanggang sa huling sandali.

Mula Ginto Hanggang Bakal: Ang Mapa ng Kasaysayan

Ipinaliwanag ng propetang si Daniel na ang bawat bahagi ng rebulto ay kumakatawan sa isang sunod-sunod na pandaigdigang kapangyarihan. Ang ulo na ginto ay ang Babilonya [09:10], na sinundan ng dibdib at bisig na pilak ng Medo-Persia, ang tiyan at hita na tanso ng Gresya sa ilalim ni Alexander the Great [12:51], at ang mga binti na bakal ng Imperyong Romano [14:02]. Ang bawat isa sa mga imperyong ito ay sumikat at lumipas eksakto sa paraang hinulaan ng Bibliya, na nagpapatunay sa kredibilidad ng propesiya.

Ngunit ang pinaka-kritikal na bahagi para sa ating henerasyon ay ang mga paa na pinaghalong bakal at putik [15:14]. Ito ang sumisimbolo sa “Divided Europe” at sa kasalukuyang sistema ng mundo kung saan ang mga bansa ay nagtatangkang magkaisa ngunit hindi kailanman magiging “intact” o buo. Ayon sa Bibliya, “hindi kailanman maghahalo ang bakal at putik” [17:38]. Sa bahaging ito ng rebulto tayo kasalukuyang nakatayo—ang huling bahagi bago ang pagdating ng “Bato” na magdudurog sa lahat ng kaharian ng lupa.

Ang Pilipinas sa Bingit ng Kasaysayan

Kung susuriin ang takbo ng panahon, mahigit 2,500 taon na ang lumipas mula nang simulan ng Babilonya ang serye ng mga imperyong ito [18:22]. Tayo ay wala na sa ulo, dibdib, o binti; tayo ay nasa mga kuko na lamang ng rebulto. Dito pumapasok ang diskusyon tungkol sa ating kasalukuyang pamumuno. Sa bawat administrasyon na nagdaraan, lalong nagiging masalimuot ang sitwasyon ng mundo—mula sa banta ng digmaan, krisis sa ekonomiya, hanggang sa mga kalamidad na hindi na natin mapigilan.

Ang paniniwala na si PBBM ay maaaring ang huling presidente ay nagmumula sa kaisipan na ang “oras” ay malapit nang maubos. Habang ang Pilipinas ay nagsusumikap na makipagsabayan sa mga higanteng bansa tulad ng Amerika at sa mga bansa sa Europa (na itinuturing na mga “anak” ng Roma), ang ating bansa ay hindi ligtas sa mga pandaigdigang pagbabagong hinuhulaan sa Bibliya. Ang pagbabalik ng ating Panginoong Hesus, na siyang sumisimbolo sa Batong tumama sa mga paa ng rebulto [18:57], ang inaasahang susunod na malaking kaganapan sa kasaysayan.

Isang Tawag sa Paghahanda at Pag-asa

Sa kabila ng nakakatakot na imahe ng katapusan, ang mensahe ng propesiya ay hindi upang maghasik ng takot kundi upang magbigay ng pag-asa. Ang pagbagsak ng mga makamundong kaharian ay hudyat ng pagtatayo ng isang kaharian na “hindi magigiba kailan man” [19:05]. Ito ay isang kaharian ng katarungan, kapayapaan, at walang hanggang kaligtasan.

Anuman ang maging katayuan ni Pangulong Marcos sa kasaysayan, ang mahalagang paalala ay ang ating personal na paghahanda. Ang mundo ay hindi na nagiging mas ligtas, at ang mga palatandaan ay malinaw na—tayo ay nasa huling yugto na. Ang katarungan at kapayapaan na ating hinahanap sa mga lider ng lupa ay pansamantala lamang, ngunit ang “forever” na ipinangako ni Kristo ay tunay at malapit na [21:07].

Sa huli, ang tanong kung si PBBM na nga ba ang huli ay maaaring hindi masagot nang tiyak ng tao, ngunit ang katiyakan na tayo ay nabubuhay sa “mga paa ng panahon” ay isang katotohanang hindi dapat ipagwalang-bahala. Ngayon ang panahon upang isangguni ang ating buhay sa mas mataas na kapangyarihan at maging bahagi ng kahariang mananatili magpakailanman.