ANG NAGSASALITA, SIYA RIN ANG MAGNANAKAW?!

Sa isang tahimik na bayan sa Batangas, hindi inakala ng mga tao na ang taong pinaka-maingay tungkol sa “katotohanan” at “katarungan” ay siya palang nagtatago ng isang lihim na magpapayanig sa buong komunidad. Kilalanin si Arnel Dizon, isang kilalang lider ng samahan ng mga residente, na araw-araw ay nagpapahayag laban sa korapsyon at pandaraya sa lokal na pamahalaan. Sa loob ng tatlong taon, siya ang naging boses ng mamamayan—ang “taong bayan” na nagsasabing handang ilantad ang sinumang mandarambong.

Ngunit isang gabi, isang video ang lumabas sa social media. Sa loob lamang ng ilang oras, milyon-milyon ang nakapanood. Sa video, makikita si Arnel na pumapasok sa opisina ng barangay habang disoras ng gabi, dala ang isang maliit na bag. Sa una’y walang kakaiba, ngunit nang buksan niya ang drawer ng treasurer, malinaw na makikita sa CCTV na inilalagay niya ang ilang sobre sa loob ng kanyang bag.

“Hindi ako makapaniwala,” sabi ni Liza Ramos, dating tagasuporta ni Arnel. “Siya pa naman ang laging nagsasabing laban sa magnanakaw, laban sa kasinungalingan. Pero siya pala ang may pinakamalaking kasalanan.”

Ayon sa mga opisyal ng barangay, napansin nilang may nawawalang pondo sa community project ng mahigit ₱1.2 milyon. Matagal nilang hinanap kung sino ang may kagagawan—hanggang sa ipinasuri nila ang mga CCTV recordings. Doon nila natuklasan na ang mismong pinuno ng grupong anti-korapsyon ay siya palang may gawa ng pagnanakaw.

Pero hindi doon nagtapos ang lahat. Ilang araw matapos kumalat ang video, biglang naglabasan ang mga ebidensya na tila nagpapakita ng mas malalim na koneksyon: mga transaksiyon sa bangko, mga resibong peke, at mga email na nagpapakita ng lihim na kasunduan sa pagitan ni Arnel at ilang negosyanteng nais paboran sa mga proyekto ng barangay.

Ang pinakamabigat? Lumabas sa imbestigasyon ng NBI na may pattern na ang ganitong gawain ni Arnel—hindi lang ito unang beses. Sa katunayan, mula pa noong 2019, ilang proyekto na ang pinasok niya, palaging may “komisyon” o “donasyon” na hindi maipaliwanag kung saan napupunta.

Sa panayam kay Atty. Ramon Villanueva, isang independent investigator, sinabi niya:

“Ang ganitong uri ng panlilinlang ang pinakamapanganib—dahil nanggagaling ito sa taong may tiwala ng publiko. Kapag ang nagbabantay ay siya ring nagnanakaw, sino pa ang ating maaasahan?”

Ngunit may ilan pa ring naniniwala kay Arnel. Sa Facebook, may mga post na nagsasabing gawa-gawa lang daw ang video, isang “black propaganda” laban sa kanya dahil may plano umano siyang tumakbo bilang konsehal sa susunod na eleksyon. “Alam namin si Kuya Arnel—hindi niya magagawa ‘yan. Laban ito ng mga mayayaman laban sa mahihirap,” wika ni Mang Berting, isa sa mga tapat na tagasuporta.

Habang lalong umiinit ang isyu, isang bagong twist ang lumitaw. Isang anonymous account ang naglabas ng mga voice recording—mga usapan sa pagitan ni Arnel at isang misteryosong babae. Sa mga audio, maririnig na pinag-uusapan nila kung paano “hahatiin” ang mga donasyong pondo para hindi mahalata ng mga auditor. Ang boses ay kahawig ni Arnel, at ang babae’y tinatawag niyang “Maris”.

Pagkaraan ng ilang araw, lumabas na rin ang babae sa publiko. Si Maris Santos, dating secretary ni Arnel, na nagbigay ng pahayag sa isang press conference. “Hindi ko na kayang manahimik,” aniya habang umiiyak. “Ako mismo ang nag-withdraw ng pera sa utos niya. Sinabi niyang para sa proyekto, pero nauwi sa sarili niyang bulsa.”

Habang tumatagal, mas marami pang ebidensyang lumalabas: mga screenshot ng chat, mga dokumentong peke, at listahan ng mga proyekto kung saan may nawawalang pondo. Ang bayan ay tila nahati sa dalawa—ang mga naniniwala na si Arnel ay biktima ng paninira, at ang mga kumbinsido na siya ang tunay na magnanakaw.

Noong nakaraang linggo, tuluyan nang inaresto si Arnel Dizon. Sa kanyang pag-aresto, wala siyang sinabing kahit isang salita—tahimik lang siyang nakayuko, nakaposas, habang sinisigawan ng mga tao: “Ikaw pala ang magnanakaw!”

Ngunit isang nakakakilabot na twist ang lumabas nang sumunod na araw. Isang bagong report mula sa NBI ang naglabas ng pahayag: ang video raw na kumalat ay edited. Bagaman totoo ang pagpasok ni Arnel sa opisina, wala raw malinaw na ebidensya na siya mismo ang kumuha ng pera. Lalong naging magulo ang sitwasyon—kung hindi siya ang kumuha, sino?

Lumabas sa karagdagang imbestigasyon na ang mismong treasurer ng barangay, si Norma Alano, ay may kasabwat sa pag-edit ng CCTV at paglabas ng video upang itumba si Arnel. Lumalabas ngayon na may personal silang alitan dahil sa isang kontratang hindi pinirmahan ni Arnel.

Ngayon, balik ang lahat sa tanong: sino nga ba ang tunay na magnanakaw? Si Arnel na ipinahiya sa publiko, o ang mga taong ginamit ang “katotohanan” para magtago ng mas malaking kasalanan?

Habang isinusulat ang artikulong ito, patuloy ang imbestigasyon, at walang nakakaalam kung sino talaga ang may kasalanan. Pero isang bagay ang malinaw: sa mundong puno ng kasinungalingan, minsan ang pinakamaingay magsalita tungkol sa “katotohanan” ay siyang may pinakamaruming kamay.

“Ang nag-aakusa, siya rin ang magnanakaw?”
Sa huli, hindi lang ito kuwento ng pera—kundi kuwento ng tiwala, kasinungalingan, at kung paanong minsan, ang pinakamalaking krimen ay nagmumula sa likod ng mikropono.